Interview met Nick Vercauteren 2/3

Veronika Bond Interview

Kim and Nick in their vegetable garden before the fire

“Mijn droom van een kleine ‘tuin van eden’ vol leven, fruitbomen en groenten, kwam terug binnen handbereik.”Nick Vercauteren

Dit is deel 2 van het interview met Nick Vercauteren. Nick en Kim verloren hun hele quinta in de vuurstorm in oktober 2017. We wilden weten hoe Nick dit verlies te boven kwam.

HP — Wat was het moeilijkste voor jou? Wat miste je het meest??

Nick — Het moeilijkste was om al mijn harde werk van de voorbije jaren (letterlijk) in rook te zien opgaan. Zowel voor mij als mijn vrouw was het ook moeilijk om de olijfbomen en de fantastische sinaasappelbomen helemaal zwart te zien… We hadden zelf 2 citroenbomen geplant vlak nadat we de quinta kochten en net voor de brand, hadden die hun eerste vruchtjes… Dat was moeilijk.

Elke dag keken we vol hoop naar nieuwe tekenen van leven, en 1 van de appelsienbomen kreeg kleine scheutjes. Maar de jonge takjes waren te fragiel en overleefden de hete zonnestralen niet zonder de bescherming van de bladeren.

Naar foto’s kijken van vroeger, van voor de brand, was ook moeilijk (dat is het eigenlijk nog altijd) omdat onze grond en ons uitzicht voorgoed veranderd zijn. Maar ik zag ook nieuwe mogelijkheden om onze quinta en de groentetuin helemaal opnieuw te plannen en op te bouwen dankzij alles wat ik de voorbije jaren had geleerd. En het groen kwam terug – gras en bloemen, maar ook sommige bomen kwamen weer tot leven – en ik kreeg weer hoop.

Hetgeen ik het meeste miste, was de vruchtbare laag op de grond, de humus die ik zelf had opgebouwd met mijn compost. Maar, opnieuw dankzij de hulp van fantastische vrienden, kon ik opnieuw beginnen en ontwikkelde ik een beter compostsysteem om mijn grond tot leven te wekken. Mijn droom van een kleine ‘tuin van eden’ vol leven, fruitbomen en groenten, kwam terug binnen handbereik.

The veg patch after the firestorm

HP — Men zegt wel eens dat de grond net beter is na een brand. Wat is jouw ervaring? Was dat voldoende? En wat heb je nog gedaan om de bodem te voeden?

Nick — Om eerlijk te zijn… de grond was niet slecht, maar ik had meer nodig dan enkel de koolstof die achterbleef na het vuur. Zoals ik al eerder vermeldde, was de bovenste laag helemaal weg met geen spoor van de organische, vruchtbare grond. Het eerste wat ik dacht, was: “Ik ga nooit meer spitten, zwoegen en zweten.” Dus begon ik plantenmateriaal, paardenmest – wat een goede bron is van stikstof, schimmels en bacteriën – gevallen bladeren van de eikenbomen en olijfbomen en later ook gras en wilde bloemen, te verzamelen en te gebruiken om mijn verhoogde bedden te maken.

Nick’s vegetable patch spring 2018

HP — Het is nu ruim 7 maanden na de brand, het nieuwe groeiseizoen is nog jong, maar toch heb je al dingen geoogst uit je groentetuin. Dat is best indrukwekkend, het lijkt erop dat je een goed producerende voedseltuin hebt opgebouwd in een zeer korte tijd. Wat groeit nu in je tuin en wat heb je al geoogst?

Nick — Er groeien verschillende soorten sla, uien, look, radijzen, tomaten, snijbiet, rode biet, aardbeien, malabar spinazie, gewone spinazie, boerenkool, bonen, paprika’s, aardappelen, kruiden zoals tijm, rozemarijn, Griekse oregano, peterselie, basilicum, lavendel en eetbare bloemen… de lijst is lang.

Op dit moment oogsten we vooral sla, spinazie, bonen, radijzen, kool, snijbiet en de eerste aardbeien. Het was een lange winter dit jaar waardoor zowel het planten en dus ook de oogst wat vertraging opliep. Maar ik ben heel tevreden met het resultaat.

Wordt vervolgd…

vertaling uit het Engels: Nicky Vercauteren & Kim De Keyser

De humus-revolutie is begonnen - jij kunt er deel van uitmaken!